en pl

_


Biografia

    Stanisław Wojciechowski – pianista, kapelmistrz, kompozytor jazzowy, aranżer urodził się 18 kwietnia 1909r. w Biniewie k.Ostrowa Wlkp., zmarł 3 lutego 1975r. w Poznaniu. Pochodził z rodziny z silnymi tradycjami patriotycznymi, oraz z wyjątkowymi uzdolnieniami muzycznymi. Dziadek jego był uzdolnionym organistą. Matka Antonina z d. Binek, pochodziła ze strony matki z rodziny arystokratycznej z Wilna. W młodości  uczestniczyła ona  jako nauczyciel muzyki w spotkaniach muzycznych odbywających się w Pałacu Książąt Radziwiłłów w Antoninie i w Pałacu Lipskich w Lewkowie. Po wyjściu za mąż za Tomasza Wojciechowskiego pochodzącego z utalentowanej muzycznie rodziny ze Lwowa mistrza szewskiego,organizowała takie spotkania  u siebie w domu. Kochała muzykę , a zwłaszcza  Operę. Komponowała. Stworzyła wraz z dziećmi własną orkiestrę, z którą dawała koncerty w pobliskich ośrodkach kulturalnych. Wszystkie dzieci – Wojciechowscy, od dzieciństwa byli kształceni muzycznie przez wybitną matkę i potrafili grać na różnych instrumentach, którymi podczas koncertowania wymieniali się. Śpiewali  w chórach kościelnych. Geniusz  Stanisława odziedziczony po matce, objawiał się tym, że potrafił grać na wszystkich instrumentach ze słuchu.  Dodatkowo, dostając lekcje od matki i dziadka organisty wypracował własny styl gry na fortepianie. Potrafił też pięknie śpiewać i jodłować. Stanisław i  Jan opanowali  sztukę gry na dudach.Rodzice  postanowili przyłożyć największą wagę do kształcenia  dwóch wybitnie utalentowanych synów, którzy mieli w przyszłości założyć własną orkiestrę pod nazwiskiem rodowym , a także wesprzeć pracę innych orkiestr.

    1910r. Rodzina Wojciechowskich przeprowadza się  do Ostrowa Wlkp., ze względu na istniejące tam szkoły muzyczne, następnie przeprowadzają się do Poznania. W Poznaniu Stanisław Wojciechowski kończy edukację w Konserwatorium.

    1926r. W wieku 17 lat, S.Wojciechowski dostaje pracę jako pianista w Kinie Apollo. Tutaj okazuje się, że ma wybitne zdolności i  zmienia  ją, dołączając do orkiestry doświadczonych muzyków eleganckiego lokalu ”Moulin Rouge”w Poznaniu. W tym czasie daje także koncerty organowe w Katedrze Poznańskiej.

    1929r. Zostaje współtwórcą orkiestry tanecznej The Crazy Kiddies Jazz Dance Orchestra. Przeprowadza się do Warszawy. Z orkiestrą  koncertuje dla międzynarodowej klienteli w eleganckich hotelach stolicy: Polonii, Europejskim, Bristolu. Daje koncerty także w  Morskim Oku w Zakopanem i Esplanadzie w Krakowie. Koncertuje w  Europie (Wilno, Lwów, Berlin) i USA.Współpracuje z miejscowymi orkiestrami i przekazuje  swe doświadczenie aranżera jazzowego.Podczas turnee po USA, nawiązuje kontakt z orkiestrą ciemnoskórych muzyków, którzy doceniają jego nieprzeciętny talent i korzystają z jego doświadczenia.Planują wspólne turnee.

    1932r. Pracuje intensywnie z kolegami muzykami, kompozytorami i wokalistami warszawskimi (Hanna Ordonówna, Pola Negri, Mieczyslaw Fogg, Tadeusz Faliszewski i in.),którzy chętnie korzystają ze współpracy z nim. Stanisław Wojciechowski poświęca się działaniu, dzięki któremu w Polsce rozwija się  dynamicznie  jazz dance. Koordynuje pracę orkiestr dancingowych, dancing staje się miejscem krzewienia kultury muzycznej dla szerokiej liczby odbiorców.Doprowadza do tego, że różne orkiestry nagrywają płyty w wytwórniach (Syrena Electro, Homocord, Parlophone, Columbia, Odeon), biorą udział w nagraniach filmowych TVP , a także w Rozgłośni Radiowej Polskiego Radia w Warszawie.

    1933-1936r. Stanisław Wojciechowski posiadający sławę utalentowanego kapelmistrza koncertuje na całym świecie ( Europa , USA, Japonia, Basen Morza Śródziemnego). Następnie wraca do Polski i koncertuje wraz z orkiestrą w  ekskluzywnych restauracjach  Poznania m.in. w ”Moulin Rouge” i  ”Palaise de Dance”.

    1937r. ” Orkiestra Wojciechowski ” podpisuje kontrakt na pracę na transatlantyku M/S Batory pływającym do Nowego Jorku.W USA wykonuje turnee, podczas którego tworzy mieszany zespół jazzowy  z muzykami ciemnoskórymi. Występy zyskują niebywały aplauz i uznanie Polonii Amerykańskiej. Stanisław Wojciechowski dostaje zaproszenie na koncerty w USA, a także na kompozycje dla Hollywood. Dalszą pracę na statku M/S Batory przerywa jednak wojna.

W 1938 r. Stanisław Wojciechowski rozwodzi się z pierwszą żoną, węgierską aktorką , a następnie żeni po raz drugi. Z żoną Stanisławą ma troje dzieci: Andrzeja, Longinę i Gabrielę.

    1939r.  Wybucha II Wojna Światowa, Stanisław Wojciechowski zostaje  zatrudniony  jako doświadczony pianista w Poznaniu, w  niemieckiej kawiarni ”Cafe Swan” przy Wilhellmplater (Plac Wolności).

Współpracuje  z jednostkami specjalnymi marynarki wojennej ze względu na odbyte wcześniej szkolenie i doświadczenie morskie.

Pod koniec 1945r. Stanisław Wojciechowski wykorzystując środki zarobione przed wojną uczestniczy w założeniu poznańskiej wytwórni płyt MEWA (”Melodje”) w Poznaniu przy ulicy Kościelnej 17. Zaprasza żyjących po wojnie, znanych sobie z talentu artystów i nagrywa płyty, koordynując wraz z Janem Wojciechowskim poziom nagrań. Tam też nagrywa swoją płytę ”Orkiestra Salonowa Wojciechowskiego” z własnoręcznie skomponowanym utworem ”Polka Dziadek”.Na skutek działań władzy ludowej zakazującej tego typu działalności kulturalnej studio zostaje zniszczone w latach 50-tych , zostają po nim ukryte matryce.

Po wojnie otwiera również wraz z żoną restaurację ”Columbina” przy ul. M. Focha (Głogowskiej).Po roku działalności zamyka ją.Kontynuuje swą karierę w eleganckich lokalach  miasta Poznania. Najdłużej koncertuje przy Placu Wolności w  Cafe Esplanada, gdzie słynie z nieprzeciętnych zdolności i stylu, które zostają docenione przez publiczność i opisane w miejscowych dziennikach. Praca jego jest jednak inwigilowana ze względu na bogatą działalność kulturalną.

     1956r.Po wypadkach poznańskich rezygnuje z publicznych wystąpień. Do śmierci prowadzi wraz z synem Andrzejem firmę zajmującą się renowacją pianin i fortepianów. Pomimo, że jest inwigilowany, nieprzerwanie komponuje i przekazuje potajemnie  nuty studentom uczelni muzycznych, muzykom powstających zespołów jazzowych i rockowych oraz  orkiestrom dancingowym polskim i zagranicznym.Współpracuje z wytwórniami płytowymi, Poznańskim Radio i TVP.

Od 1971 r. ze Stanisławem Wojciechowskim współpracuje zięć, koncertujący z własnym jazz bandem w Polsce i za granicą.

    1975r. 3. lutego Stanisław Wojciechowski umiera nagle, podczas snu,  na atak serca. Zostaje pochowany w grobie rodzinnym na Cmentarzu Górczyńskim w Poznaniu.

Muzyczna kariera zawodowa Stanisława Wojciechowskiego przebiegała zawsze we współpracy z bratem Janem – skrzypkiem i saksofonistą , który był również twórcą dokumentacji fotograficznej kariery brata. Współpracował też z bratem Władysławem, utalentowanym kontrabasistą oraz wybitnie utalentowaną siostrą Melanią.  Skomponowali oni wiele utworów na potrzeby własne, a także dla  muzyków i pieśniarzy kabaretów okresu międzywojennego.

W okresie powojennym S.Wojciechowski i Jan Wojciechowski pomagali zakładać nowe ośrodki kulturalne, wytwórnie płyt, wspierali pracę orkiestr na terenie kraju,współpracowali min. z Filharmonią i Operą Poznańską z Chórem Stuligrosza , Towarzystwem im. H.Wieniawskiego , orkiestrami PR iTVP.

W ostatnim okresie życia Stanisław Wojciechowski swoją bogatą twórczością kompozytorską  przyczynił się  do powstania tzw. Polish Jazzu.

video:


 

 

 

 

Projekt i wykonanie strony hubnicki.pl